DZIENNIK POKŁADOWY

OSTATNIE JAJO

2 listopada 2017 | Dziennik nie-polityczny

Jestem zamieszkały przy drodze polnej. Czy tu, czy w Arizonie – w obu przypadkach mam adres przy polnej drodze i skrzynkę na listy nie przy domu, lecz przy najbliższych rozstajach, gdzie moja droga dochodzi do drogi publicznej.
Nawet w Warszawie, gdy otwierałem tam firmę (dawno temu), to też było przy drodze polnej, a dziury w niej zasypywaliśmy żużlem z pieca. Niby Warszawa, lecz asfalt położyli dopiero po dziesięciu latach i wówczas to miejsce straciło urok wsi. I jeszcze wtedy miałem tam szambo i znajomego szambiarza, który jeździł tylko do mnie – 20 kilometrów w jedną stronę i żadnych innych klientów po drodze.

Potem spruli nowy asfalt by położyć kanalizację. Straciłem szambo, ale rozpruta droga znów zamieniła się w polną – na rok czy dwa miejsce odzyskało urok wsi.

***

Co to niby za urok mieszkać przy polnej, spytacie?
Otóż człowiek żyje tam wolniej i dwa razy się zastanowi zanim pojedzie po zakupy. Przy polnej planujesz pilniej każdy wyjazd, każdy pobyt w mieście. Planujesz pilniej i tracisz mniej czasu na ciągłe wyskoki “ach, bo jeszcze zapomniałem kupić…”.
Przy polnej drodze łatwiej machnąć ręką na drobne niedoskonałości w rodzaju: herbata bez cukru, ziemniaki bez soli. Adres przy polnej, lub dom bez adresu – obie te rzeczy uczą dystansu do świata, gdzie wszystko jest, więc wszystko być musi, a gdy zabrakło, to koniecznie trzeba uzupełnić i to natychmiast. Przy polnej nie trzeba i nie natychmiast. Przy polnej, gdy czegoś nie masz, wówczas żyjesz sobie bez tego, czego nie masz. I nie cierpisz, że nie masz, że zabrakło, że się wyjadło i skończyło.

***

Dziś zabrakło jajek na śniadanie. Zapomniałem, że dwa dni temu oddałem moje kury na zimowe przechowanie do sąsiada. Poszedłem do kurnika, sięgam ręką przez klapę w tylnej ścianie, macam gniazda, a tu wszystkie puste. Ach… przecież nie ma już kur. Dostały obrączki i mieszkają sobie z kurami sąsiada. Ach.. nie ma kur i nie ma jaj. Znalazłem jedno. I miałem śniadanie na końcu polnej drogi, na które podałem sobie Ostatnie Jajo Sezonu. Osadziłem je w kryształowym pucharze – jajo jak król na tronie. I zjadłem ze smakiem zagryzając ostatnią tegoroczną kiścią natki.
Czułem się jak król, miałem widok jak król i ciszę jak król, i koleiny w mojej drodze takie, jakby po niej przejechały królewskie karoce wypełnione złotem.

***

Po śniadaniu pojechałem na Mszę. Mszy też zabrakło. Idę na plebanię i pytam o Mszę, a Proboszcz mówi, że była o innej porze, bo od listopada przecież nowy rozkład.
Ach, rzeczywiście…
– Przyjedź na wieczorną.
– Przyjadę.
– A teraz zjedz kaszy, bo właśnie i my jemy.
I zjadłem gorącej kaszy z pańską omastą. I znowu czułem się jak król, bo nasi królowie nie znali ziemniaków – w Polszcze jadało się kasze.

***

A po wieczornej Mszy wyciągnę jeszcze ostatni antałek miodu i wypiję z moim Ojcem wznosząc toasty, za dusze zmarłych przodków. Ojciec wprawdzie w niebie, ale to nie przeszkadza posiedzieć z Nim tu, na końcu drogi polnej, którą lubił, posiedzieć tu, gdy On siedzi tam – na końcu złotej drogi w niebie.

***

Siedzimy. Popijamy miód. Patrzę mu w oczy. Fotografia wyblakła, ale oczy wciąż rześkie, niebieskie.
– Jesteś ze mnie dumny, czy zatroskany?
– …
– A to się cieszę, bo jedno i drugie jest znakiem miłości.
– …



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: OSTATNIE JAJO

11 + 12 =

POZOSTAŁE WPISY

DOMINIKANA

W trakcie roboty na Dominikanie zwijaliśmy cygara, pędziliśmy rum w szopie, paliliśmy nocne ogniska na plaży i zwoływaliśmy okoliczną ludność na balangi, łapaliśmy langusty, polowaliśmy na ślimaki i graliśmy w domino na forsę…

SZWAGIERKA SIĘ WŚCIEKŁA

Napisała mi, że Chrześniaki nie chcą jeść i że to moja wina, a potem zadzwoniła:
– Powiedzieli, że Stryjaszek podawał im lepsze żarcie!!! Jak ty w ogóle śmiesz coś takiego?
– Ale co jak śmiem? Gotować lepiej od ciebie? Czy co?
– Teraz nie chcą jeść i to twoja wina!

Reakcja Izraela

Reakcja Izraela na polską ustawę jest wkurzająca. Tak – Polska ma prawo uchwalać co się Polsce podoba. Ale jednocześnie komuś innemu może się nie podobać to, co uchwalamy…

CHRZEŚNIACY, SZWAGIERKA I PYŁ ARIZONY

Byli u mnie Chrześniacy. Na prośbę Szwagierki napisałem im zwolnienie do szkoły, bo opuścili 10 dni lekcji. – I gdzie to zwolnienie? – pyta, gdy Chrześniacy już dodarli do Polski i nie przekazali nic od Stryjaszka.

BYŁEM W MIEŚCIE

Byłem w dużym mieście u znajomych. Przy okazji odwiedziłem rozrywkowy sklep o nazwie “PYSZNA PYSZNA WÓDZIA”. Przy wejściu wręczyli mi biuletyn “Co pijemy w tym miesiącu”. Potem był tor przeszkód…

PRAWDA NA PRERII

Byłem u znajomych w dużym mieście. Skorzystałem przy okazji z tego miasta, bo nasza wioska jeśli chodzi o sklepy uboga. W przeżycia bogata, ale towar specjalistyczny…

GUZIK NA PODŁODZE

Wiało, więc jedenaście razy zniknął prąd. To miłe, bo wtedy znika także internet i nie czuję się zobowiązany pisać – w moim komputerze zapada cisza. A jednocześnie, gdy nie ma prądu, na resztkach baterii, czytam listy zaległe, nieodpisane, odłożone. I zawsze znajduję coś ciekawego.

GARŚĆ ŻWIRU W TWARZ

Siedzę na ganku i majtam nogami… Pół godziny temu, chciałem zaatakować samego siebie, ale teraz już na prerii panuje spokój – słońce opada, adrenalina odpływa.

NOWY RZĄD

W teorii jest tak (i być powinno!), że ministrowie są pracownikami premiera, na jego usługach i do jego dyspozycji, czyli premier ich zatrudnia i zwalnia jak mu się podoba. Żaden minister nie ma więc prawa marudzić, gdy go zwolnią. Ale…

Lodowe UFO

Czarka Makiewicza Państwo pamiętają? Korespondowaliśmy wczoraj. Najpierw ja zawiadomiłem Go, że nam w ZAiKSie zarejestrowali wspólny utwór, a potem…

Twitter widget by Rimon Habib - BuddyPress Expert Developer