DZIENNIK POKŁADOWY

OSTATNIE JAJO

2 listopada 2017 | Dziennik nie-polityczny

Jestem zamieszkały przy drodze polnej. Czy tu, czy w Arizonie – w obu przypadkach mam adres przy polnej drodze i skrzynkę na listy nie przy domu, lecz przy najbliższych rozstajach, gdzie moja droga dochodzi do drogi publicznej.
Nawet w Warszawie, gdy otwierałem tam firmę (dawno temu), to też było przy drodze polnej, a dziury w niej zasypywaliśmy żużlem z pieca. Niby Warszawa, lecz asfalt położyli dopiero po dziesięciu latach i wówczas to miejsce straciło urok wsi. I jeszcze wtedy miałem tam szambo i znajomego szambiarza, który jeździł tylko do mnie – 20 kilometrów w jedną stronę i żadnych innych klientów po drodze.

Potem spruli nowy asfalt by położyć kanalizację. Straciłem szambo, ale rozpruta droga znów zamieniła się w polną – na rok czy dwa miejsce odzyskało urok wsi.

***

Co to niby za urok mieszkać przy polnej, spytacie?
Otóż człowiek żyje tam wolniej i dwa razy się zastanowi zanim pojedzie po zakupy. Przy polnej planujesz pilniej każdy wyjazd, każdy pobyt w mieście. Planujesz pilniej i tracisz mniej czasu na ciągłe wyskoki “ach, bo jeszcze zapomniałem kupić…”.
Przy polnej drodze łatwiej machnąć ręką na drobne niedoskonałości w rodzaju: herbata bez cukru, ziemniaki bez soli. Adres przy polnej, lub dom bez adresu – obie te rzeczy uczą dystansu do świata, gdzie wszystko jest, więc wszystko być musi, a gdy zabrakło, to koniecznie trzeba uzupełnić i to natychmiast. Przy polnej nie trzeba i nie natychmiast. Przy polnej, gdy czegoś nie masz, wówczas żyjesz sobie bez tego, czego nie masz. I nie cierpisz, że nie masz, że zabrakło, że się wyjadło i skończyło.

***

Dziś zabrakło jajek na śniadanie. Zapomniałem, że dwa dni temu oddałem moje kury na zimowe przechowanie do sąsiada. Poszedłem do kurnika, sięgam ręką przez klapę w tylnej ścianie, macam gniazda, a tu wszystkie puste. Ach… przecież nie ma już kur. Dostały obrączki i mieszkają sobie z kurami sąsiada. Ach.. nie ma kur i nie ma jaj. Znalazłem jedno. I miałem śniadanie na końcu polnej drogi, na które podałem sobie Ostatnie Jajo Sezonu. Osadziłem je w kryształowym pucharze – jajo jak król na tronie. I zjadłem ze smakiem zagryzając ostatnią tegoroczną kiścią natki.
Czułem się jak król, miałem widok jak król i ciszę jak król, i koleiny w mojej drodze takie, jakby po niej przejechały królewskie karoce wypełnione złotem.

***

Po śniadaniu pojechałem na Mszę. Mszy też zabrakło. Idę na plebanię i pytam o Mszę, a Proboszcz mówi, że była o innej porze, bo od listopada przecież nowy rozkład.
Ach, rzeczywiście…
– Przyjedź na wieczorną.
– Przyjadę.
– A teraz zjedz kaszy, bo właśnie i my jemy.
I zjadłem gorącej kaszy z pańską omastą. I znowu czułem się jak król, bo nasi królowie nie znali ziemniaków – w Polszcze jadało się kasze.

***

A po wieczornej Mszy wyciągnę jeszcze ostatni antałek miodu i wypiję z moim Ojcem wznosząc toasty, za dusze zmarłych przodków. Ojciec wprawdzie w niebie, ale to nie przeszkadza posiedzieć z Nim tu, na końcu drogi polnej, którą lubił, posiedzieć tu, gdy On siedzi tam – na końcu złotej drogi w niebie.

***

Siedzimy. Popijamy miód. Patrzę mu w oczy. Fotografia wyblakła, ale oczy wciąż rześkie, niebieskie.
– Jesteś ze mnie dumny, czy zatroskany?
– …
– A to się cieszę, bo jedno i drugie jest znakiem miłości.
– …



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: OSTATNIE JAJO

6 + 7 =

POZOSTAŁE WPISY

1. listopada: CHRZEŚNIACY MAJĄ IMIENINY

Moi Chrześniacy mają dzisiaj imieniny. Tak zarządziłem – dla uproszczenia wszystkim życia i ku uciesze Chrześniaków. Skoro jest Wszystkich Świętych, to znaczy, że wszyscy na raz mamy imieniny; każdy patron jest reprezentowany, nawet tacy od imion dziwacznych.

Targi książki w Krakowie

Stoję na Targach Książki. Od rana do godziny 18 (OSIEMNASTEJ) i przepraszam Państwa, że nie do samiuśkiego końca tym razem, ale dziś wyjątkowo muszę się zwinąć godzinę wcześniej.

Występ w Chrzanowie wczoraj

Pierwszy raz w Chrzanowie i chcę wrócić. To była najszybciej reagująca Publiczność w tym roku. Jeszcze nie kończyłem słowa, jeszcze byłem w połowie pointy a Chrzanów już rozumiał, chwytał w lot, jakby wiedział co będzie i ryczał ze śmiechu.

Skierniewice cd. oraz Targi Turystyczne

Jak pisałem wczoraj, Skierniewice nas ubawiły. Obiecaliśmy sobie, że na następny występ przyjedziemy dużo wcześniej, aby poszwendać się trochę po tym mieście żartu i niespodzianek.
A czy na Targach Turystycznych k/ Warszawy są niespodzianki to proszę samemu sprawdzić.

Skierniewice oraz Targi Turystyczne k/Warszawy

W zeszłą sobotę byłem w Skierniewicach, pierwszy występ podróżniczy, drugi w ogóle, po latach przerwy. Poprzednio to miasto jakoś mnie nie zadziwiło – teraz owszem! Dzisiaj jadę do Nadarzyna pod Warszawką, gdzie będę stał dzień cały na Targach Turystycznych.

AFERA O SZCZECIN

Ta sprawa jest irytująca. Udzieliłem wywiadu niemieckiej telewizji publicznej. Ich dziennikarz szedł w zaparte …