DZIENNIK POKŁADOWY

OSTATNIE JAJO

2 listopada 2017 | Dziennik nie-polityczny

Jestem zamieszkały przy drodze polnej. Czy tu, czy w Arizonie – w obu przypadkach mam adres przy polnej drodze i skrzynkę na listy nie przy domu, lecz przy najbliższych rozstajach, gdzie moja droga dochodzi do drogi publicznej.
Nawet w Warszawie, gdy otwierałem tam firmę (dawno temu), to też było przy drodze polnej, a dziury w niej zasypywaliśmy żużlem z pieca. Niby Warszawa, lecz asfalt położyli dopiero po dziesięciu latach i wówczas to miejsce straciło urok wsi. I jeszcze wtedy miałem tam szambo i znajomego szambiarza, który jeździł tylko do mnie – 20 kilometrów w jedną stronę i żadnych innych klientów po drodze.

Potem spruli nowy asfalt by położyć kanalizację. Straciłem szambo, ale rozpruta droga znów zamieniła się w polną – na rok czy dwa miejsce odzyskało urok wsi.

***

Co to niby za urok mieszkać przy polnej, spytacie?
Otóż człowiek żyje tam wolniej i dwa razy się zastanowi zanim pojedzie po zakupy. Przy polnej planujesz pilniej każdy wyjazd, każdy pobyt w mieście. Planujesz pilniej i tracisz mniej czasu na ciągłe wyskoki “ach, bo jeszcze zapomniałem kupić…”.
Przy polnej drodze łatwiej machnąć ręką na drobne niedoskonałości w rodzaju: herbata bez cukru, ziemniaki bez soli. Adres przy polnej, lub dom bez adresu – obie te rzeczy uczą dystansu do świata, gdzie wszystko jest, więc wszystko być musi, a gdy zabrakło, to koniecznie trzeba uzupełnić i to natychmiast. Przy polnej nie trzeba i nie natychmiast. Przy polnej, gdy czegoś nie masz, wówczas żyjesz sobie bez tego, czego nie masz. I nie cierpisz, że nie masz, że zabrakło, że się wyjadło i skończyło.

***

Dziś zabrakło jajek na śniadanie. Zapomniałem, że dwa dni temu oddałem moje kury na zimowe przechowanie do sąsiada. Poszedłem do kurnika, sięgam ręką przez klapę w tylnej ścianie, macam gniazda, a tu wszystkie puste. Ach… przecież nie ma już kur. Dostały obrączki i mieszkają sobie z kurami sąsiada. Ach.. nie ma kur i nie ma jaj. Znalazłem jedno. I miałem śniadanie na końcu polnej drogi, na które podałem sobie Ostatnie Jajo Sezonu. Osadziłem je w kryształowym pucharze – jajo jak król na tronie. I zjadłem ze smakiem zagryzając ostatnią tegoroczną kiścią natki.
Czułem się jak król, miałem widok jak król i ciszę jak król, i koleiny w mojej drodze takie, jakby po niej przejechały królewskie karoce wypełnione złotem.

***

Po śniadaniu pojechałem na Mszę. Mszy też zabrakło. Idę na plebanię i pytam o Mszę, a Proboszcz mówi, że była o innej porze, bo od listopada przecież nowy rozkład.
Ach, rzeczywiście…
– Przyjedź na wieczorną.
– Przyjadę.
– A teraz zjedz kaszy, bo właśnie i my jemy.
I zjadłem gorącej kaszy z pańską omastą. I znowu czułem się jak król, bo nasi królowie nie znali ziemniaków – w Polszcze jadało się kasze.

***

A po wieczornej Mszy wyciągnę jeszcze ostatni antałek miodu i wypiję z moim Ojcem wznosząc toasty, za dusze zmarłych przodków. Ojciec wprawdzie w niebie, ale to nie przeszkadza posiedzieć z Nim tu, na końcu drogi polnej, którą lubił, posiedzieć tu, gdy On siedzi tam – na końcu złotej drogi w niebie.

***

Siedzimy. Popijamy miód. Patrzę mu w oczy. Fotografia wyblakła, ale oczy wciąż rześkie, niebieskie.
– Jesteś ze mnie dumny, czy zatroskany?
– …
– A to się cieszę, bo jedno i drugie jest znakiem miłości.
– …



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: OSTATNIE JAJO

2 + 6 =

POZOSTAŁE WPISY

ŁÓDŹ i definicja WC

W sobotę w drodze do Łodzi przeglądałem wycinki gazetowe, które dostaję, gdy w którejś z gazet pojawia się moje nazwisko. “Nowa Trybuna Opolska” to coś takiego jak “Trybuna Ludu”, więc mnie na tych łamach nie lubią. Chcieli przyfasolić z grubej dwurury…

TYCHY

W Tychach rzuciłem od niechcenia, niby przypadkiem jakąś uwagę dotyczącą Rybnika. Nic wielkiego, ani konkretnego – taki tam zaczepny tizerek. Słyszałem wiele razy, że na Śląsku ludzie mają STOSUNEK do Sosnowca. Ale Sosnowiec oszczędzam, gdyż największą światową karierę śpiewaczą wśród wszystkich Polaków, w całych naszych dziejach, zrobił chłopak z Sosnowca, czyli Jan Kiepura.

Z Mundialem mam kłopot…

Z Mundialem mam kłopot, bo po inwazji na Ukrainę powinni Ruskim ten Mundial odebrać. Dawno temu po inwazji na Afganistan Olimpiady nie było, no ale czasy teraz bardziej sprzedajne, więc mają Mundial.

MÓJ PIERWSZY RAZ

Wino mszalne dostałem, ale do wypicia, a nie do Mszy. Podszedł do mnie producent tego wina (na Targach w Kielcach) i wręczył dwie wysokie flaszki. Podziękowałem i mówię mu, że mam kilku kumpli księży i bardzo mi się przyda, bo kiedy ich zapraszam na wakacje na moje gospodarstwo w Polsce, to odprawiają u mnie.

KOLEGA Z ARESZTU

W tłumie kilkuset osób, z którymi rozmawiam po występie, zawsze trafi się jakaś jedna historia niesamowita: a to majtki z egzaminu, a to gość z pistoletem w kieszeni. Posłuchajcie kolejnej…

ŁYSY nie z NYSY

W Nysie, podszedł do mnie jeden taki łysy i pyta czy może na salę wnieść broń? W Białymstoku było podobnie. Albo ja przyciągam uzbrojonych, albo coś się w kraju zmienia… – Przyszedł pan z bronią do teatru?

BIMBRY

Widzą Państwo to foto? Każda wizyta w Białymstoku tak się kończy, że bagażnik dzwoni szkłem. W innych miastach też zdarza mi się dostawać w prezencie flaszki, ale bimber dumnie opisany mazakiem tylko tam.

KORONKOWE MAJTKI cd.

Egzamin u Szackiej był zaraz na początku studiów, czyli dawno dawno temu. Byłem wyuczony przeciętnie, bo studia nie są po to, by zbierać same piątki. Na studiach wystarczy zaliczać ledwo, ledwo, gdyż na końcu liczy się jedynie to czy masz magisterium, czy nie. Cała reszta przepada w zapomnieniu.

KORONKOWE MAJTKI

Było zaskakująco. Najpierw barman przyniósł flaszkę – to jeszcze nie takie dziwne, ale potem mi ją podarował. Barman rozdający flaszki?! Jego własnej roboty nalewka różano-cośtam. Poza nalewką, dostałem też koronkowe damskie majtki. Posłuchajcie…

ŻYTO ZE STAREGO POLA

Chciałem jeść zdrowy chleb. Kupiłem zapuszczone pole na Kociewiu. Zapuszczone oznacza, że od lat nikt o nie nie dbał, czyli… niczym nie nawoził, nie pryskał. Kupiłem, przeorałem chwasty i przez dwa lata robiłem rekultywację – żeby ziemia odżyła – wysiałem łubin, zaorałem, wysiałem żyto, zaorałem.

POLE

Kilka lat temu kupiłem pole. Na starych ziemiach moich Przodków. Zapuszczone, porosłe chwastem, jałowe pole. Coś tam na nim siali, ale o plon nie dbali, nawet nie zbierali – byle się zaliczyło do dotacji. Kupiłem, bo trzeba dzierżyć ziemię Przodków…

PRZYJĘCINY ZE SZWAGIERKĄ W TLE

Pierwsza Komunia Święta Chrześniaka dokonana. A co ostatecznie dostał w prezencie? Za moich czasów dostawało się pierwszy zegarek, ale wtedy zegarki były drogie i cenne, zawierały kamienie szlachetne, dawały poczucie samodzielnego panowania nad czasem. Dziś jednak zegarek niewiele znaczy.

Nowy Dwór Gdański

Wystąpiłem tam w sobotę i… dowiedziałem się czegoś o moim Ojcu. Posłuchajcie… 50 lat temu mój Ojciec zaczynał swoją karierę jako impresario (dzisiaj mówi się: menadżer zespołu, artysty), czyli organizował artystom występy i wypuszczał ich na scenę….

WCZORAJ W WARSZAWIE

W garderobie przed występem opiłem się warzywnych soczków Marvit. Inni stendaperzy, z tego co wiem, dostają do garderoby flaszkę whiskey. Amerykańscy klasycy popijają na scenie w trakcie występu (w Polsce chyba zakazane), jeszcze inni palą, a występy często odbywają się w klubach, gdzie Publiczność robi to samo na widowni, co artysta na scenie – popija i pali.