DZIENNIK POKŁADOWY

DWA EKSPERYMENTY

22 sierpnia 2018 | Dziennik nie-polityczny

Do Darłowa pojechałem eksperymentalnie. Mógłbym właściwie jeździć wyłącznie w miejsca sprawdzone, gdzie Publiczność mnie zna, a ja znam ją, gdzie sala wygodna, gdzie się na pewno zarobi. Ale… Ja jestem specjalista od dzikich plemion i LUBIĘ rzucić się w objęcia nieznane.

Posłuchajcie…

Ktoś mi mówi, że mi ustawi stoisko przy wejściu na plażę, tuż koło lodziarni, która sprzedaje takie kolorowe, wysokie, lody kapiące do łokcia, a do zdjęcia ze mną będą podchodzić wyłącznie golasy wysmarowane olejkami oraz dzieci ubrane w pompowane koło, lub wielkiego dmuchanego delfina. Chce Pan?

Pojechałem. I było ciekawie choć niełatwo (eufemizm).

Golasy podchodziły, część z nich chciała się tulić, częstować piwem, podać dziecko do potrzymania…

Zapoznałem się z Narodem i dzięki temu będę pisał lepsze książki, bo wiem, kto je czyta.

– Pan pisze książki?
– Piszę od lat i są doskonałe.
– E tam.
– A to co? – pokazuję trzy tytuły wyłożone na ladzie.
– To pan pisał ???
– A to co? – pokazuję moje nazwisko na okładce.
– E tam. Ktoś panu pomagał.
– Nie. Sam umiem.
– E tam.
– Proszę tu stanąć obok i zacząć czytać. Jeśli za dwie minuty się nie spodoba, kupię Panu loda, ale.. jeśli się spodoba, wówczas to Pan kupuje książkę.

Niektórzy po jakimś czasie wychodzili z plaży po kolejne książki, bo pierwsza się spodobała. Emerytury z ZUSu miał nie będę, więc muszę na nią zapracować teraz – stojąc na jarmarkach z własnym towarem i z wiarą w siebie: zaczną czytać pierwszą, przyjdą po kolejne i potem będą wracać przez lata.

***

Wieczorem w Darłowie dałem występ w warunkach utrudnionych: sala za mała, za gorąca, niewygodna, bez sceny, bez oświetlenia, z mikrofonem fabrycznie pierdzącym. W wygodnej sali to każdy głupi potrafi, a ja lubię się sprawdzić w niewygodnej, w miejscowości do której inny artysta nie zagląda, bo się boi klapy. Udało się! I mam co wspominać, a Publiczności za co dziękować.

***

W najbliższy piątek robię drugi eksperyment – w Wiśle. Sala będzie ekstremalnie odwrotna w stosunku do sali z Darłowa: duża (amfiteatr), przewiewana, z wielką sceną, zbyt dobrym oświetleniem i z mikrofonami, które nie mają prawa charczeć, nawet gdybym ja charczał fabrycznie.

A dzień po występie – w sobotę od rana – stanę z książkami na głównym deptaku, niedaleko lodziarni sprzedającej lody lejące się do łokcia, a nawet do pachy. Stanę, by znowu posłuchać:

– Pan pisze książki?
– Piszę od lat i są doskonałe.
– E tam.
– A to co?
– To pan pisał?
– Ja.
– E tam. Ktoś panu pomagał.
– Nikt.
– E tam.
– Proszę tu stanąć obok i zacząć czytać. Jeśli za dwie minuty się nie spodoba…

***

Przybywajcie do Wisły na występ w piątek, lub w sobotę na stoisko pogadać. Stoję na takich jarmarkach 17 dni w roku. Tysiąc zdjęć dziennie, tysiąc spojrzeń w oczy. Potem wiem do kogo piszę, do kogo mówię. “Audycja Podzwrotnikowa” jest przez to lepsza i “Boso…” lepsze i ja osobiście też lepszy. Bo przecież nie każdy, z tych co pochodzą, chwali. Zbyt łatwe życie psuje – dlatego podejmuję eksperymenty trudne.

baj

p.s. Zdjęcia robione po występie w Darłowie, nie wyszły – dlatego nie zamieszczam.



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: W drodze do Sosnowca

3 + 5 =

POZOSTAŁE WPISY

STRZELANIE DO CHOINKI

Mam Chrześniaków i obowiązki wychowawcze z tym związane. Nie mogłem ich zza oceanu prowadzać na Roraty, a chciałem, żeby nie zapominali o kolejnych dniach Adwentu, więc wymyśliłem coś takiego, posłuchajcie…

Polskie wojsko – cudze wojny

Polacy nie powinni wysyłać wojsk na cudze wojny !!! Niech Izrael walczy skoro jest pompowany przez USA dolarami i bronią – tak mi napisał wczoraj kolega i MA 100% RACJI. Odpisałem Mu tak…

FAJERWERKI NA PRERII

Pojechałem po race. Jest takie rancho przy drodze wyjazdowej z naszej wioski na którym stoją dwa stare kontenery. Przez większą część roku wyglądają na porzucone, ale przed Sylwestrem oraz przed świętem Czwartego Lipca ożywają – zostają oświetlone dwoma wojskowymi reflektorami, do tego ktoś wiesza na nich lampki oraz ustawia obok, tuż przy drodze, namalowany szprejem na desce prosty znak: FAJERWERKI. Tam właśnie pojechałem na zakupy.

ŚWIĄTECZNY TELEFON OD SZWAGIERKI

Wróciłem z Pasterki, siadłem na porczu, siorbałem kawę z niebieskiego kubeczka i czekałem cierpliwie na telefon od Szwagierki. Miałem pewność, że zadzwoni. Pomimo, że wrzaski przez ocean będą ją słono kosztowały, a ona jest raczej chytra.

Kociewie pamięta!

Dostałem na święta zdjęcie Pelplina robione we Wigilię. I zawiadomienie, że śniegu nie ma, za to metka cały czas dostępna u Gzeli. To dobrze, bo po tym jak Pan Gzella sprzedał swoją rodzinną firmę w ręce Sokołowa, obawiamy się wszyscy, że korporacja stopniowo zrezygnuje z produkowania kociewskich wędlin i zacznie pakować we flak to samo, co pakują wszędzie indziej.

LISTOPAD NA PRERII

Urodziłem się o szóstej rano. A dokładnie 11 minut po 6. (Nie wiem skąd oni biorą takie „11 po”? Czy to moment przecięcia pępowiny, czy co? Skąd ta precyzja co do minuty w sytuacji ogólnego bałaganu, który trwał wiele godzin?)

Mój Ojciec Stanisław Cejrowski

Od lat na różnych targach podchodzą do mnie muzycy jazzowi. Wielu pamiętam z twarzy lub nazwiska. Ściskają ręce, przytulają się, wspominają mojego Ojca i przelewają całą swoją miłość do Niego na mnie.

HALLOWEEN 2019

Ktoś wyciągnął na mnie jakiś mój starożytny tekst o halloween, w którym WC pisze, że nie rozumie czemu kler czepia się tego święta. Wtedy nie rozumiałem…

WC: Państwo są wspaniali!

Państwo są wspaniali! Stoję sobie na tych Targach Turystycznych i zasadniczo nic nie robię tylko stoję. W trakcie tego stania odbieram wyrazy miłości – osiem godzin czystej miłości bez przerwy.

“OJCZE NASZ”

– Panie Cejrowski, a po co Panu tyle tych “Ojcze nasz” – pyta ktoś, gdy proszę, by w zamian za foto ze mną odmówił wieczorem jedno “Ojcze nasz”.
Powiem Państwu po co mi one:…