DZIENNIK POKŁADOWY

BUSZUJĄCY W KLAPKACH

3 sierpnia 2018 | Dziennik nie-polityczny

Na Jarmarku Dominikańskim stoję dziś na przeciwko PTTK, czyli zasadniczo po staremu.

Wczoraj po robocie poszedłem w stragany. Myślałem, że jestem przebrany nie do poznania i nikt mnie nie będzie gonił – założyłem klapki. Cejrowski w klapakach całkiem nie pasuje, więc próbowałem udawać mojego brata. Udało mi się tylko w jednym miejscu, gdy jakiś facet krzyknął za mną: Te, Wojciechowski!

***

Wieczorem szukałem niepowodzenia. To bardzo pouczające wejść do jakiejś knajpy, która jest całkiem pusta, a kelnerzy sterczą na ulicy. Ktoś ma dobrą lokalizację, dobry wystrój, zachęcający towar lub menu, a jednak coś nie żre i interes pada. Obserwuję takie rzeczy i uczę się.

Czasami ceny są… za niskie. To nie jest oczywiste na pierwszy rzut oka, prawda? Kiedyś ceny na moje książki były zbyt niskie – Wydawca ciągnął je w dół, bo konkurencja, ale nie miał racji. Pewnego dnia podniosłem cenę i to o 40% i nagle okazało się, że idzie lepiej! Wcześniej moja książka była zbyt tania – po podwyżce zrobiła się wartościowa, markowa, cenna, dobra na prezent, zaczęła zwracać uwagę ceną lekko powyżej normy. Wyższa cena może być zachętą!

Z knajpami bywa podobnie – chłopak chce zabrać dziewczynę do baru na drinka z parasolką: gdy będzie zbyt tanio, nie wejdzie, bo nie chce wyjść na skąpego frajera. Wyścig z cenami w dół, bardzo często prowadzi do bankructwa.

***

Wczoraj. Znalazłem niepowodzenie. W ogródku przed knajpą jeden Warszawiak blazee wczepiony w komórę, a na stoliku obok dwa prawie puste mojito. Za jego plecami trzech kelnerów czeka. Podchodzę, dzień dobry, poproszę mojito. Poszliśmy do baru w środku – wystrój fajny, muzyka prawidłowo barowa, a nie jakiś hałas, szklanki nieprzypadkowe w prawidłowych fasonach, bar zawodowy (pracowałem jako barman na Karaibach i potrafię poznać złe szklanki i sprzęt dobrany przypadkowo, albo rozstawiony tak, że barmanowi niewygodnie pracować). Zaczęli robić mojito, wszytko się zgadzało…

– Panowie, wszytko się zgadza, więc czemu tu nie ma ludzi?
– Są.
– Przecież nie ma.
– Są. Tylko jeszcze nie przyszli. Trafił pan na dziurę.

Hmm… U mnie na stoisku z książkami też czasami są takie dziury i nawet wiem o jakich godzinach. Cały dzień mam tłum i tłok, a jest kilka takich momentów, gdy wyglądam jak stróż na niechcianym parkingu.

Mieli rację. Minęło 10 minut i zrobiło się gęsto. W karcie mieli napisane, że nie ma u nich miejsc stojących – czyli BARDZO mądrze, bo gęsto ma być, ale tłok to dyskoteka, potłuczone szklanki, chamstwo, ocieractwo i nic nie słychać, tylko trzeba się drzeć. W barze, gdy trzymasz drinka z parasolką nie chcesz być trącany, a twoja Pani, nie chce sobie oblać sukienki na kolorowo.

Nie polecam, nie reklamuję (bo takie rzeczy robi się za forsę), ale zawiadamiam Państwa gdzie to było: “Craft Coctails” przy ul. Szerokiej. Gdyby nie to, że już mają ten bar na cacy, to bym w nich zainwestował.

***

A ja dziś i jutro stoję na ul.Długiej na przeciwko PTTK, 20 kroków od fontanny z Neptunem. Przybywajcie – postoję do g.18. Potem przebiorę się zakładając klapki i ruszę w stragany jako Wojciechowski. Wtedy, bardzo uprzejmie proszę mnie NIE poznawać.

baj



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: BUSZUJĄCY W KLAPKACH

8 + 13 =

POZOSTAŁE WPISY

STRZELANIE DO CHOINKI

Mam Chrześniaków i obowiązki wychowawcze z tym związane. Nie mogłem ich zza oceanu prowadzać na Roraty, a chciałem, żeby nie zapominali o kolejnych dniach Adwentu, więc wymyśliłem coś takiego, posłuchajcie…

Polskie wojsko – cudze wojny

Polacy nie powinni wysyłać wojsk na cudze wojny !!! Niech Izrael walczy skoro jest pompowany przez USA dolarami i bronią – tak mi napisał wczoraj kolega i MA 100% RACJI. Odpisałem Mu tak…

FAJERWERKI NA PRERII

Pojechałem po race. Jest takie rancho przy drodze wyjazdowej z naszej wioski na którym stoją dwa stare kontenery. Przez większą część roku wyglądają na porzucone, ale przed Sylwestrem oraz przed świętem Czwartego Lipca ożywają – zostają oświetlone dwoma wojskowymi reflektorami, do tego ktoś wiesza na nich lampki oraz ustawia obok, tuż przy drodze, namalowany szprejem na desce prosty znak: FAJERWERKI. Tam właśnie pojechałem na zakupy.

ŚWIĄTECZNY TELEFON OD SZWAGIERKI

Wróciłem z Pasterki, siadłem na porczu, siorbałem kawę z niebieskiego kubeczka i czekałem cierpliwie na telefon od Szwagierki. Miałem pewność, że zadzwoni. Pomimo, że wrzaski przez ocean będą ją słono kosztowały, a ona jest raczej chytra.

Kociewie pamięta!

Dostałem na święta zdjęcie Pelplina robione we Wigilię. I zawiadomienie, że śniegu nie ma, za to metka cały czas dostępna u Gzeli. To dobrze, bo po tym jak Pan Gzella sprzedał swoją rodzinną firmę w ręce Sokołowa, obawiamy się wszyscy, że korporacja stopniowo zrezygnuje z produkowania kociewskich wędlin i zacznie pakować we flak to samo, co pakują wszędzie indziej.

LISTOPAD NA PRERII

Urodziłem się o szóstej rano. A dokładnie 11 minut po 6. (Nie wiem skąd oni biorą takie „11 po”? Czy to moment przecięcia pępowiny, czy co? Skąd ta precyzja co do minuty w sytuacji ogólnego bałaganu, który trwał wiele godzin?)

Mój Ojciec Stanisław Cejrowski

Od lat na różnych targach podchodzą do mnie muzycy jazzowi. Wielu pamiętam z twarzy lub nazwiska. Ściskają ręce, przytulają się, wspominają mojego Ojca i przelewają całą swoją miłość do Niego na mnie.

HALLOWEEN 2019

Ktoś wyciągnął na mnie jakiś mój starożytny tekst o halloween, w którym WC pisze, że nie rozumie czemu kler czepia się tego święta. Wtedy nie rozumiałem…

WC: Państwo są wspaniali!

Państwo są wspaniali! Stoję sobie na tych Targach Turystycznych i zasadniczo nic nie robię tylko stoję. W trakcie tego stania odbieram wyrazy miłości – osiem godzin czystej miłości bez przerwy.

“OJCZE NASZ”

– Panie Cejrowski, a po co Panu tyle tych “Ojcze nasz” – pyta ktoś, gdy proszę, by w zamian za foto ze mną odmówił wieczorem jedno “Ojcze nasz”.
Powiem Państwu po co mi one:…