DZIENNIK POKŁADOWY

CZARNY PROCH, CZARNY RUM

4 maja 2019 | Dziennik nie-polityczny

Napisał do mnie niejaki Gluten (opowieści o tym Osobniku pojawiają się tu od kilku lat w okresie Jarmarków Dominikańskich – kto zechce niech poszuka w historii). Napisał i pyta czemu nie piszę? Czy mnie wąż w dupsko ukąsił (tak właśnie napisał – dupsko) i dlatego zamilkłem, czy może książkę piszę? Odpisałem Glutenowi tak:

Serwus Panie Gluten,

Tak, książkę piszę i właśnie dlatego nie piszę.
A teraz to się jeszcze pakuję, bo ja zanim w samolot do Polski wsiądę, nie dolatuję na przesiadkę, lecz jadę sobie zygzaczkiem przez Amerykę i popatruję. 

A potem w hotelu przy lotnisku muszę spakować broń i odesłać ją sobie do domu na prerii. Tak proszę Pana, normalną pocztą odsyłam w paczce (z opisem “elementy metalowe”), jak jakąś lampę i zazwyczaj w kartonie po lampie, bo cała broń wchodzi, a karton po lampie ma takie trzymadełka ze styropianu, gdzie wsadzam strzelbę w miejsce lampy, a pistolet w miejsce gdzie był abażur. Resztkę amunicji też zasadniczo mógłbym odesłać, bo skoro zamawiam pocztą i dochodzi to i odesłać można, ale wtedy trzeba kurierem z potwierdzeniem odbioru, czyli drogo i kłopot niepotrzebny. Poza tym większa przyjemność na sam koniec wstrzelać wszystko do reszty. Takie moje zabawy chłopięce.

A w co strzelam? W ostatnią flaszkę rumu, który sączę za kierownicą. I najwięcej frajdy sprawia mi ostrożniutkie sączenie za kierownicą właśnie. Bo ciemny rum, jak Pan wiesz, trzeba lizać, nie chlać. Lizać, a nie łykać. Czyli do samochodu jak znalazł, bo ile Pan wyliżesz tych promili? Mikro i nie kwalifikuje się na mandat. Jadę więc w poprzek Ameryki , pejzaże podziwiam i rum polizuję.
A gdy dnia ostatniego flaszka pusta, wonczas do niej walę z pistoletu i sprawdzam czy rękę mam już wystarczająco pewną, by wracać do hotelu po tym ostatnim rumiku. Takie tam chłopięce zabawy.

Flaszka stoi daleko, ja się opalam i co jakiś czas strzelam. Na początku nie jestem w stanie wcelować, a to oznacza, że powinienem się jeszcze poopalać, zanim siądę za kółko.

Gdy wreszcie flaszkę rozwalę, wstaję i zaczynam walić do wszystkiego, aż mi się amunicja wyczerpie. A potem jadę na pocztę odesłać sprzęt i dnia następnego na lotnisko. Takie, wie Pan – życie prozą, bo trudno strzelanie nazywać poezją. Choć… może. Czarny proch, czarny rum i ja raczący się samotnością mamy w sobie więcej poezji niż czarny chleb, czarna kawa i opętani samotnością.

Do zobaczenia w Gdańsku, Panie Gluten. Stęskniłem się za Wami.



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: CZARNY PROCH, CZARNY RUM

3 + 15 =

POZOSTAŁE WPISY

STRZELANIE DO CHOINKI

Mam Chrześniaków i obowiązki wychowawcze z tym związane. Nie mogłem ich zza oceanu prowadzać na Roraty, a chciałem, żeby nie zapominali o kolejnych dniach Adwentu, więc wymyśliłem coś takiego, posłuchajcie…

Polskie wojsko – cudze wojny

Polacy nie powinni wysyłać wojsk na cudze wojny !!! Niech Izrael walczy skoro jest pompowany przez USA dolarami i bronią – tak mi napisał wczoraj kolega i MA 100% RACJI. Odpisałem Mu tak…

FAJERWERKI NA PRERII

Pojechałem po race. Jest takie rancho przy drodze wyjazdowej z naszej wioski na którym stoją dwa stare kontenery. Przez większą część roku wyglądają na porzucone, ale przed Sylwestrem oraz przed świętem Czwartego Lipca ożywają – zostają oświetlone dwoma wojskowymi reflektorami, do tego ktoś wiesza na nich lampki oraz ustawia obok, tuż przy drodze, namalowany szprejem na desce prosty znak: FAJERWERKI. Tam właśnie pojechałem na zakupy.

ŚWIĄTECZNY TELEFON OD SZWAGIERKI

Wróciłem z Pasterki, siadłem na porczu, siorbałem kawę z niebieskiego kubeczka i czekałem cierpliwie na telefon od Szwagierki. Miałem pewność, że zadzwoni. Pomimo, że wrzaski przez ocean będą ją słono kosztowały, a ona jest raczej chytra.

Kociewie pamięta!

Dostałem na święta zdjęcie Pelplina robione we Wigilię. I zawiadomienie, że śniegu nie ma, za to metka cały czas dostępna u Gzeli. To dobrze, bo po tym jak Pan Gzella sprzedał swoją rodzinną firmę w ręce Sokołowa, obawiamy się wszyscy, że korporacja stopniowo zrezygnuje z produkowania kociewskich wędlin i zacznie pakować we flak to samo, co pakują wszędzie indziej.

LISTOPAD NA PRERII

Urodziłem się o szóstej rano. A dokładnie 11 minut po 6. (Nie wiem skąd oni biorą takie „11 po”? Czy to moment przecięcia pępowiny, czy co? Skąd ta precyzja co do minuty w sytuacji ogólnego bałaganu, który trwał wiele godzin?)

Mój Ojciec Stanisław Cejrowski

Od lat na różnych targach podchodzą do mnie muzycy jazzowi. Wielu pamiętam z twarzy lub nazwiska. Ściskają ręce, przytulają się, wspominają mojego Ojca i przelewają całą swoją miłość do Niego na mnie.

HALLOWEEN 2019

Ktoś wyciągnął na mnie jakiś mój starożytny tekst o halloween, w którym WC pisze, że nie rozumie czemu kler czepia się tego święta. Wtedy nie rozumiałem…

WC: Państwo są wspaniali!

Państwo są wspaniali! Stoję sobie na tych Targach Turystycznych i zasadniczo nic nie robię tylko stoję. W trakcie tego stania odbieram wyrazy miłości – osiem godzin czystej miłości bez przerwy.

“OJCZE NASZ”

– Panie Cejrowski, a po co Panu tyle tych “Ojcze nasz” – pyta ktoś, gdy proszę, by w zamian za foto ze mną odmówił wieczorem jedno “Ojcze nasz”.
Powiem Państwu po co mi one:…