DZIENNIK POKŁADOWY

WC AMBASADOREM

28 sierpnia 2018 | Dziennik nie-polityczny

Było się we Wiśle boso.

Naród tam podobno sceptyczny na przyjezdnych rozśmieszaczy, a jednak udało mi się zgromadzić w amfiteatrze 747 osób i miejscowa Ludność była zaskoczona tą liczbą. Spodziewali 200-300 max.

Występem w amfiteatrze byłem zaniepokojony. Wprawdzie nie do poziomu “mam pełne portki”, ale trochę jednak byłem – amfiteatr nie nadaje się KOMPLETNIE na tę formę rozrywki jaką jest stand-up. Do tego potrzebna jest ciemna sala o niskim suficie od którego odbija się śmiech. W dodatku Publika powinna siedzieć na tyle blisko, aby dostrzec uniesioną brew, minkę, grymasik ust, wzdęcie polika – wtedy Publika reaguje. Jedynie w Olsztynie znam amfiteatr na tyle stromy, prawie pionowy, że nawet najdalsze rzędy widzą brwi ruch. No ale.. poszło dobrze. Publiczności dziękuję za prowadzenie.

***

Dnia następnego dostałem tytuł Ambasadora Kociewia. Raczej honor, niż konkretna funkcja. Uznanie za to, że się nie wstydzę gwary, krainy pochodzenia, która jest zdecydowanie bardziej wsią, niż miastem; że chleb, nawet w Arizonie, jem w sznytkach, a jajko rozcinam nożem, a nie pukam łyżeczką.

Ambasadorem prawdziwym Kociewia był mój śp.Ojciec. To on do katedry pelplińskiej przemycił Ellingtona (muzyk jazzowy), by ten zagrał sobie na organach, które “są starsze niż całe Stany Zjednoczone”. To on spacerował z Czesławem Niemenem po naszej wsi – ot tak – bez powodu… I do dziś starsze Panie to pamiętają i o tym gadają, że widziały Niemena na drodze i nie mają pewności czy to zwidy były, czy się czego napiły. To on woził mnie zimą po zamarzniętym jeziorze samochodem. To On mówił mi, że w szkole powinienem mieć dobre oceny ze wszystkiego oprócz sprawowania. To On.

***

W trakcie wręczenia tytułu Ambasadora, ktoś z publiczności zapytał, czy to prawda, że stawiam Ojcu na grobie flaszkę Tabasco odwróconą do góry dnem? “Nasza przewodniczka nam mówiła, panie Wojtku.”

Po pierwsze nie wiedziałem, że przewodnicy w Pelplinie oprowadzają turystów po grobie mojego Ojca. Po drugie prawda – obok znicza stawiam Ojcu flaszkę Tabasco, z której sam ciągnę pierwszego łyka.

To Ojciec nauczył mnie pić Tabasco i nauczył mnie kochać Amerykę za to, co w Ameryce wielkie, piękne i doniosłe. To On nauczył mnie gardzić tyranią i krzyczeć władzy w twarz: PRECZ Z KOMUNĄ, WSZYSCY WON. To On był ze mną na moim pierwszym przesłuchaniu na ubecji (w siódmej klasie szkoły podstawowej), to On (dziwnym zbiegiem okoliczności) był też ze mną na przesłuchaniu ostatnim… Przesłuchiwał mnie wtedy okropny garbus – prokurator Szczap.

To On był potem Szefem w mojej firmie i producentem moich programów telewizyjnych. To On kazał mi napisać pierwszą książkę bo… tylko On wiedział, że potrafię. To On.

***

Pływać w naszym jeziorze nauczyłem się sam.

Kłusować w naszym jeziorze nauczyłem się sam.

Stawiać wnyki na lisa w pobliżu kurnika nauczyłem się sam.

Zarabiać nauczyłem się sam.

Wydawać nauczyłem się sam.

Rancho w Arizonie kupiłem sobie sam.

I sam napisałem “Wyspę na prerii” – książkę, w której postawiłem Ojcu dyskretny pomnik pomiędzy wierszami.



Strona www.cejrowski.com jest strefą wolną od tzw. “hejtu”, słownych przepychanek itd. Dlatego nie ma tu typowych komentarzy (co zaoszczędza też czas, który można spędzić dużo lepiej 🙂 ) Jeżeli chcą Państwo coś napisać odnośnie powyższego wpisu, proszę wypełnić poniższy formularz. Jeżeli będzie to konstruktywna uwaga, zostanie przeczytana, ale nie pojawi się na stronie.

Komentarz dotyczący wpisu: WC AMBASADOREM

1 + 6 =

POZOSTAŁE WPISY

STRZELANIE DO CHOINKI

Mam Chrześniaków i obowiązki wychowawcze z tym związane. Nie mogłem ich zza oceanu prowadzać na Roraty, a chciałem, żeby nie zapominali o kolejnych dniach Adwentu, więc wymyśliłem coś takiego, posłuchajcie…

Polskie wojsko – cudze wojny

Polacy nie powinni wysyłać wojsk na cudze wojny !!! Niech Izrael walczy skoro jest pompowany przez USA dolarami i bronią – tak mi napisał wczoraj kolega i MA 100% RACJI. Odpisałem Mu tak…

FAJERWERKI NA PRERII

Pojechałem po race. Jest takie rancho przy drodze wyjazdowej z naszej wioski na którym stoją dwa stare kontenery. Przez większą część roku wyglądają na porzucone, ale przed Sylwestrem oraz przed świętem Czwartego Lipca ożywają – zostają oświetlone dwoma wojskowymi reflektorami, do tego ktoś wiesza na nich lampki oraz ustawia obok, tuż przy drodze, namalowany szprejem na desce prosty znak: FAJERWERKI. Tam właśnie pojechałem na zakupy.

ŚWIĄTECZNY TELEFON OD SZWAGIERKI

Wróciłem z Pasterki, siadłem na porczu, siorbałem kawę z niebieskiego kubeczka i czekałem cierpliwie na telefon od Szwagierki. Miałem pewność, że zadzwoni. Pomimo, że wrzaski przez ocean będą ją słono kosztowały, a ona jest raczej chytra.

Kociewie pamięta!

Dostałem na święta zdjęcie Pelplina robione we Wigilię. I zawiadomienie, że śniegu nie ma, za to metka cały czas dostępna u Gzeli. To dobrze, bo po tym jak Pan Gzella sprzedał swoją rodzinną firmę w ręce Sokołowa, obawiamy się wszyscy, że korporacja stopniowo zrezygnuje z produkowania kociewskich wędlin i zacznie pakować we flak to samo, co pakują wszędzie indziej.

LISTOPAD NA PRERII

Urodziłem się o szóstej rano. A dokładnie 11 minut po 6. (Nie wiem skąd oni biorą takie „11 po”? Czy to moment przecięcia pępowiny, czy co? Skąd ta precyzja co do minuty w sytuacji ogólnego bałaganu, który trwał wiele godzin?)

Mój Ojciec Stanisław Cejrowski

Od lat na różnych targach podchodzą do mnie muzycy jazzowi. Wielu pamiętam z twarzy lub nazwiska. Ściskają ręce, przytulają się, wspominają mojego Ojca i przelewają całą swoją miłość do Niego na mnie.

HALLOWEEN 2019

Ktoś wyciągnął na mnie jakiś mój starożytny tekst o halloween, w którym WC pisze, że nie rozumie czemu kler czepia się tego święta. Wtedy nie rozumiałem…

WC: Państwo są wspaniali!

Państwo są wspaniali! Stoję sobie na tych Targach Turystycznych i zasadniczo nic nie robię tylko stoję. W trakcie tego stania odbieram wyrazy miłości – osiem godzin czystej miłości bez przerwy.

“OJCZE NASZ”

– Panie Cejrowski, a po co Panu tyle tych “Ojcze nasz” – pyta ktoś, gdy proszę, by w zamian za foto ze mną odmówił wieczorem jedno “Ojcze nasz”.
Powiem Państwu po co mi one:…